نه وروز

 

هاتنی جه ژنی پیروزی نه وروز به تواوی هاوولاتیانی ئازیز پیروز بای ده لین هیوادارین سالیک پر له سه ر که وتن و رزگاری بیت بو گه لی داماو و هه ژاری کورد

به مناسبت 16 مارس سالروز حمله وحشیانه صدام به کردهای عراق

نسل کشي( genocide)
نسل کشي يا ژنو سايد بر طبق  قرارداد لاهه مصوب 1948 عبارت است از "اقداماتي که به قصد نابودي کامل  و يا قسمي يک گروه ملي ، قومي و يا نژادي  مذهبي انجام مي شود."
در دسامبر سال 2005 دادگاهي در لاهه راي داد که قتل هزاران کرد در عراق در دهه 1980 ، در حقيقت اقدامي نسل کشي بوده است .دادگاه هلندي اعتراف کرد " قانونا و به صورتي قانع کننده ثابت شده است که همه قوانين نسل کشي در مورد جمعيت کرد به عنوان يک گروه قومي صادق است ."
دادگاه هيچ حکمي نمي تواند صادر کند جز اينکه اعلام کند که اين حملات و اقدامات به قصد نابودي جمعيت کرد در عراق صورت گرفته است .
روزهاي 16و 17 مارس 1988 بود دولت عراق بر روي شهر کردنشين حلبچه با 80000 جمعيت ، بمب شيميايي فرو ريخت.حمله با گاز سمي بر روي شهر کردنشين حلبچه از نظر مقياس ، گسترده ترين حمله شيميائي بر عليه يک جمعيت شهري در عصر حاظر بود .
شامگاه 16 مارس ، هشت فروند جنگنده ميگ 23 شروع به بمباران شيميائ کردند که تا پاسي از شب هم ادامه داشت . در حمله شيميائي به شهر از گازهاي متنوع خردل ، اعصاب سارين ، تابون ، و VX استفاده شد . بعضي منابع هم به عامل خوني سيانيد (cyanide) هم اشاره کرده اند.

 

محکوميت يک فعال حقوق بشري و دو فعال سياسي کرد به اعدام

 

 

فرزاد کمانگر , علي حيدريان و فرهاد وکيلي توسط شعبه 30 دادگاه انقلاب به ترتيب به اعدام ، 10 سال زندان و اعدام و 10 سال زندان و اعدام محکوم شدند.
اين سه فعال مدني و سياسي پس از بيش از 18 ماه بازداشت توام با شکنجه هاي جسمي متعدد در اداره هاي اطلاعات کرمانشاه ، سنندج و 209 اوين که منجر به آسيبهاي جسمي و روحي متعددي گشته بود سرانجام در دادگاهي به مدت هفت دقيقه به اعدام محکوم شدند.
فرزاد كمانگر معلم آموزش وپرورش شهرستان كامياران با 12 سال سابقه تدريس كه از يكسال قبل از دستگيري در هنرستان كارودانش مشغول به تدريس بوده همچنين عضو هيئت مديره انجمن صنفي معلمان شهرستان كامياران شاخه كردستان ميباشد و تا زمان فعاليت اين انجمن و قبل از اعلام ممنوعيت فعاليتهاي آن مسئول روابط عمومي اين انجمن بوده است . همچنين عضو شوراي نويسندگان ماهنامه فرهنگي - آموزشي رويان (نشريه آموزش و پرورش كامياران) که توسط حراست آموزش و پرورش توقيف شده است و نيز عضو هيئت مديره انجمن زيست محيطي كامياران (ئاسك) ميباشد و از اواخر سال 84 نيز با نام مستعار سيامند به عضويت مجموعه فعالان حقوق بشر در ايران درآمده است. به همراه فرهاد وکيلي ، معاون سابق اداره جهاد کشاورزي شهرستان سنندج و علي حيدريان يک از اعضاي حزب زحمتکشان کردستان ترکيه (پ ک ک) پس از ماهها شکنجه در تاريخ 10/11/1386 در شعبه 30 دادگاه انقلاب به رياست قاضي تيارامي به اتهام آنچه که محاربه خوانده شده و برخلاف تمامي موازين قانوني و بي توجه به فقدان اسناد لازم و در 7 دقيقه دادگاه ، در حالي که تمامي مطلعين منتظر خبر آزادي و احکامي ديگر بودند به اعدام محکوم شدند. اين حکم ساعاتي پيش توسط دادگاه به آنان ابلاغ گرديد. فرزاد کمانگر ضمن غيرقانوني دانستن دادگاه از امضاي حکم خود با خواندن سرودي خودداري نمود.
محمود عليزاده طباطبايي ، خليل بهراميان و حسيني اخگر وکلاي مدافع پرونده شديداً نسبت به حکم صادره اعتراض نموده اند .حکم صادره موجبات تعجب حتي نهادهاي قضائي موازي نيز گشته است.
مجموعه فعالان حقوق بشر در ايران بدينوسيله ضمن محکوم نمودن احکام صادره براي اين فعالان مدني و سياسي ، بدينوسيله اعتراض شديد خود را به روند مذکور اعلام و خواستار اقدام عاجل و يکپارچه سازمانها و مدافعان حقوق بشري در مقابل حکم غيرانساني وغيرقانوني صادر شده ميباشد

http://www.hra-iran.org/Arshiv_86/623.html

بيانيه ديدبان حقوق بشر در رابطه با صدور حکم اعدام براي فرزاد کمانگر

 

 

(واشنگتن دي سي، 27 فوريه، 2008) سازمان ديده بان حقوق بشر امروز اعلام کرد که قوه قضاييه ايران بايد حکم اعدام معلم کرد، فرزاد کمانگر را لغو کند. کمانگر در شماري از سازمان هاي جامعه مدني فعال بوده است.
مقامات مسئول همچنان موظفند درباره اظهارات کمانگر مبني بر اينکه وي در حين بازداشت شکنجه شده است تحقيق کنند و هر ماموري را که در اين آزار و اذيت فيزيکي شرکت داشته است مسئول بدانند.

جو ستورک نايب رئيس بخش خاورميانه سازمان ديده بان حقوق بشر دراين باره مي گويد: "پرونده فرزاد کمانگر نشانگر اين است که چگونه نقض حقوق بشر در ايران عادي شده است. کمانگر شکنجه شده، مورد محاکمه غير عادلانه قرار گرفته و هم اکنون با حکم اعدام مواجه است."
روز 25 فوريه، شعبه 30 دادگاه انقلاب کمانگر را به اتهام "اقدام عليه امنيت ملي" به اعدام محکوم کرد. دادستان ادعا کرد که کمانگر از اعضاي "حزب کارگران کردستان" (PKK) است.

مطابق با اظهارات وکيل کمانگر، اين دادگاه التزام هاي قانوني ايران را که منوط به محاکمه علني اين قبيل پرونده ها با حضور هيئت منصفه است را نقض کرده است. وي همچنين به سازمان ديده بان حقوق بشر اظهار داشت که مقامات دادگاه درخواست وي براي تبعيت از الزامات قانوني آيين دادرسي را به سخره گرفتند.

مقامات، کمانگر را در ماه ژوئيه 2006 در تهران بازداشت کرده و او را در بازداشتگاه هاي گوناگون در کردستان، کرمانشاه، و تهران نگاه داشته اند. کمانگر اظهار داشته است که در ماه اوت 2006، هنگام بازداشت در بند 209 زندان اوين، ماموران او را به حدي شکنجه کردند که ناچار شدند وي را براي معالجه پزشکي به درمانگاه زندان منتقل کنند. کمانگر، همچنين گزارش هايي مبني بر آزار و اذيت و شکنجه در حين بازداشت وي در شهر هاي سنندج کردستان و استان کرمانشاه ارائه داده است.
وکيل کمانگر به سازمان ديده بان حقوق بشر گفت اولين باري که با موکلش ملاقات کرده بود دست و پاهاي او در اثر بدرفتاري ها در حين بازداشت و بازجويي مي لرزيده است. کمانگر، خود جزئيات چگونگي شکنجه شدنش را در نامه اي از زندان مختصراً تقرير کرده است. ديده بان حقوق بشر يک نسخه از اين نامه را دريافت کرده است.

قبل از دستگيري، کمانگر دوازده سال در شهر کامياران به عنوان معلم کار کرده و عضو هيئت مديره شاخه محلي انجمن صنفي معلمان و يکي از گروه هاي محلي حامي محيط زيست بوده است. کمانگر براي ماهنامه "رويان" از نشريات اداره آموزش و پروش شهر کامياران مي نوشته است. او همچنين نويسنده يک سازمان حقوق بشر محلي بوده که نقض شدن حقوق بشر در کردستان و استان هاي ديگر را مستند سازي مي کند.

سازمان ديده بان حقوق بشر با مجازات اعدام به دليل ماهيت بي رحمانه و غير انساني آن تحت هرگونه شرايطي مخالف است.
ستروک گفت: "اين پرونده به مقامات ايراني اين فرصت را مي دهد که نشان دهند چگونه توانايي جبران و تحقيق در مورد وضعيتي که شواهدي عمده مبني بر محاکمه غير عادلانه و شکنجه موجود است را دارند."

http://www.hra-iran.org/Arshiv_86/629.html

سوم اسفند و سالروز دستگیری رهبر ئاپو

 

 

 

در سال ۱۳۷۸ در همچنین روزهای رهبر کارگری کوردوستان عبدالله اوجالان (ئاپو)توسط حکومت خونخوار تورک دستگیر شد .

در همین زمان در تمام ۴ پارچه کوردوستان به خصوص کوردوستان روژ هه لات (کوردوستان ایران ) برای دستگیری رهبر ملی شان دست به اعتراضاتی زدن ولی توسط زمام داران اخوند به توپ و گلوله بسته شدن یکی از این شهر ها شهر سنندج که با اتکا به جوانان ئاپوئیست خود دست به شورشی زدن که در تمام تاریخ کوردوستان شاید نظیر نداشت در این روز (دوشنبه ۳ اسفند ۱۳۷۸ )جوانان سنندجی با اعتراض به دستگیری ئاپو به خیابانها ریختند ولی توسط ماموران رژیم قلع وقمع شدن ولی با در دست گرفتن چندین پاسگاه توسط ردم چواب دندان شکنی به این بی شرفهای اخوند زدن وهمین حالا هم بسیاری از این اسلحه ها در دست مردم میباشد .در این روز در خیابن بین میدان ازادی و میدان انقلاب خسارات زیادی به ارگانهای دولتی زده شد . در خیابان مردوخ و پل مردوخ چند دستگاه خودرو ماموران نیروی انتظامی به پایین پرت کردن و بیشتر شهر سنندج در اشوب و ناارامی به سر میبرد و شهر به طور کامل در دست مردم قرار گرفت ولی با وارد شدن و ورود نیروی کمکی از شهر کرمانشاه و شهر سریش اباد که از سنندجس ها دل خوشی نداشتن باز شهر به دست ماموران افتاد در این روز صدها نفر از جوانان ئاپوئیست سنندج به شهادت رسیدن و هزاران نفر از انها همین الان هم در زندانهای این رژیم به سر می برند و هر روز در انتظار مرگ به سر میبرن تا از این شکنجه ها خلاصی یابند.

و حالا بعد از گذشتن ۸ سال از این روز هر سال جوانان سنندج به نحوی باز این روز را به رژیم تلح میگردانند و رژیم با میلیتاریزه کردن این شهر از این شورشها خواسته جلوگیری کند ولی خیال زهی باطل .

در ادامه مطلب فرازهای از گفته های سه روکه کمان ئاپو خوشه ویست